Accessibility links

җомга, 24 февраль 2017, Казан вакыты 11:04

Мин сөйләгәнне район мәгариф бүлеге җитәкчесе дә, кибеттә дә аңламыйлар. Үземне чит илдә яшәгән кебек тоям.

Кибеттә сатучыдан сорыйм:
– Бу кәбестәләрегезнең бераз матурраклары юкмы?
– Чего, чего?
– Мәйтәм, бу кәбестәләрегезнең матурраклары юкмы дим?
– Чего?! Я не понимаю! Чо вы хотите от меня?

Башка кибеттә:
– Сездә шакмаклы дәфтәр бармы? Миңа берәр пачка бирегез әле.
– Что, что?

Әһә, син дә аңламамышка сабышасың мени, мәйтәм.

– Шакмаклы дәфтәр бир.
– Говорите по-русски, я не знаю что вы хотите.

Монысының чыраена кисәк кенә сугасы килеп китте. Яз галәмәтедер инде, кайтып витамин эчәргә кирәк.

Эш белән Питрәч районының мәгариф бүлегенә шалтыратам. Тегенди-мондый вак-төяк чүп-чар белгеч-мелгечкә түгел, мәгариф бүлеге җитәкчесенә. Исәнләштем дә, аны-моны уйламыйча тезеп киттем гозеремне, сөйлим, телем телгә йокмый. Һәм көтмәгәндә-нитмәгәндә, исәнме кодагый дигәндәй:
– А не могли бы вы говорить по-русски? – димәсенме бу.
Бәрәч мәйтәм:
– Вы что, шутите? Может я неправильно попала? Вы точно руководитель РОНО?

Ник минем сөйләгәнне берәү дә аңламый? Кайчак үземне чит илдә яшәгән шикелле тоям.

Лилия Сөнгатуллина журналист, Казан

фикер әйт

фикерләрне күрсәт

XS
SM
MD
LG